Η χρονιά του 2001 δεν είχε μόνο το συνταρακτικό γεγονός της επίθεσης κατά των Δίδυμων Πύργων στη Ν.Υόρκη να αφήσει πίσω της. Είχε και μία στυγνή δολοφονία στη Γένοβα που στιγμάτισε τις επόμενες γενιές και το κίνημα κατά της "δημοκρατικής" παγκοσμιοποίησης ,αλλά κυριώς μια ολοφάνερη δολοφονία όπου το θύμα δεν δικαιώθηκε ποτέ μέχρι και σήμερα απο τα "δημοκρατικά" δικαστήρια.
Την Παρασκευή 20 Ιουλίου του 2001 στη πόλη της Γένοβας πραγματοποιείται η δεύτερη μέρα της 27ης συνόδου των 8 κορυφαίων οικονομικών δυνάμεων του κόσμου(G8). Στη πλατεία Gaetano Alimonda χιλιάδες άνθρωποι απο όλο τον κόσμο βρίσκονται εκεί διαμαρτυρόμενοι κατά της συνόδου και κατά της παγκοσμιοποίησης.Παράλληλα στη περιοχή βρίσκεται και ένας τεράστιος αριθμός αστυνομικών δυναμέων που είναι πανέτοιμος να διατηρήσει την τάξη και την ηρεμία για την ομαλή διεξαγωγή της συνόδου,πετώντας στους διαδηλωτές χημικά και δακρυγόνα. Αρχίζουν βίαιες συγκρούσεις.
Θυμάμαι τα γεγονότα ακόμα και σήμερα, βοούσαν όλα τα δελτία με τα πρωτοφανή επεισόδια. Δεν καταλάβαινα και πάρα πολλά, ήμουν μόλις 10 ετών αλλά τις εικόνες βίας που εκτυλίσσονταν μπροστά μου δεν τις είχα ξαναδεί ποτέ στη ζωή μου μέχρι τότε.Και τότε ξαφνικά, άρχισαν να ακούγονται κραυγές και η τηλεόραση να δείχνει ένα πεσμένο νεαρό στο δρόμο και πολλούς "αστυνομικούς" γύρω του. Δεν έμαθα τότε τι είχε γίνει ,ούτε πως τον έλεγαν. Οι εικόνες στη Γένοβα αντικαταστάθηκαν απο τις εικόνες των Δίδυμων Πύργων και τους βομβαρδισμούς στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν.
Λίγα χρόνια μετά,έμαθα και είδα ποιός ήταν εκείνος ο νεαρός και πώς δολοφονήθηκε τόσο απάνθρωπα απο τους Ιταλούς Καραμπινιέρηδες. Το όνομα του ήταν Κάρλος Τζουλιάνι και ήταν μόλις 23 χρονών. Και θα μπορούσε να είναι ο καθένας απο όσους κατεβαίνουν για να ζητήσουν τα αυτονόητα για τη ζωή που προσπαθούμε να ζήσουμε. Ο "αστυνόμος" Mario Placanica τον πυροβολέι εν ψυχρω στο κεφάλι καθώς αυτός πλησιάζει το αστυνομικό όχημα κρατώντας ένα πυροσβεστήρα και ενώ κείτεται νεκρός, συμβαίνει το εξής αδιανόητο : το αστυνομικό όχημα θα περάσει δύο φορές απο πάνω του χωρίς ίχνος ντροπής και ανθρώπινης λογικής.
Ίσως το ακόμα πιο αδιανόητο και απο την ίδια την δολοφονία του Giuliani την οποία είδαν εκατομμύρια άνθρωποι σε ολόκληρο τον κόσμο, είναι οτι στην δίκη που ακολούθησε, ο "αστυνομικός" που πυροβόλησε και ο "αστυνομικός" που οδηγούσε το αστυνομικό όχημα αθωώθηκαν( θεωρήθηκε πως ο Mario Placanica βρισκόταν σε αυτοάμυνα και η σφαίρα εξωστρακίστηκε).
Ωστόσο, οι γιατροί που εξέτασαν τη σορό του 23χρονου μετά το θάνατό του, διέγνωσαν ότι η καρδιά του Carlo Giuliani χτυπούσε ακόμα και αφού τον πάτησε το όχημα, κάτι που επιβεβαίωσε και ο ιατροδικαστής Marco Salvi. Ο ίδιος ιατροδικαστής κατέθεσε σε μια άλλη δίκη διαδηλωτών της Γένοβα ότι η σφαίρα που χτύπησε τον Giuliani κινήθηκε σε ευθεία γραμμή.
Παρόλα αυτά , ακόμα και αν ο Giuliani δεν δικαιώθηκε δικαστικά ποτέ, αυτό ίσως τελικά να μην έχει και μεγάλη σημασία ( καθημερινά δεκάδες είναι αυτοί που δεν βγάζουν άκρη με το δικαστικό σύστημα),καθώς στις συνειδήσεις όλων μας ζεί η πραγματική αλήθεια και ο Giuliani παραμένει δέκα χρόνια μετά ακόμα ζωντανός και ασυμβίβαστος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου