Αύγουστος της συνύπαρξης

(Από τον ΓΙΩΡΓΟ ΣΤΑΜΑΤΟΠΟΥΛΟ, δημοσιεύτηκε σήμερα στην Ελευθεροτυπία- enet.gr )

Γλυκαίνει μέσα στον Αύγουστο η θηριωδία του καπιταλισμού.

Υποχωρεί, μες στις δροσερές του μέρες και τις ζεστές του νύχτες, ο προτεσταντισμός που μας έχει κυριέψει, αυτός που μας είχε οδηγήσει στην αχαλίνωτη κατανάλωση, στην υπερτροφία του εγωισμού, στη χυδαία ματαιοδοξία, στη χαυνωμένη τιποτέλεια της ευδαιμονίας.

ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΕΘΑ τον τόπο καταγωγής. Ανοίγουμε το σπιτικό μας. Φιλοξενούμε γνωστούς, φίλους, συναδέλφους, που αδυνατούν να διακοπεύσουν, όπως άλλοτε, πληρώνοντας ξενοδοχεία. Κι έτσι, χωρίς να το συνειδητοποιήσουμε, βρισκόμαστε ξανά. Ανακαλύπτουμε τη γλυκύτητα της επαφής, το ζείδωρον των συζητήσεων, τον προβληματισμό για την κοινωνία και την πολιτεία, για το μέλλον των παιδιών. Ανακαλύπτουμε, με άλλα λόγια, το αυτονόητο. Και πόσο ριζοσπαστικό μάς φαίνεται τώρα αυτό το αυτονόητο. Και πόσο θλιβερό είναι που το ανακαλύπτουμε, λόγω των σκληρών μέτρων και της λυσσαλέας επίθεσης του κράτους κατά του εισοδήματός μας! Θλιβερό και σκληρό. Διότι αναγκαζόμαστε να υπερασπιστούμε τη συνύπαρξη, επειδή οι περισσότεροι είμαστε στην ίδια μοίρα, σ' αυτήν που μας οδήγησαν, είτε το θέλαμε είτε όχι, η κυβέρνηση του Μνημονίου και οι εντολείς της τρόικας.

ΑΝΑΓΚΑΖΟΜΑΣΤΕ να κοιτάξουμε ο ένας τον άλλον στα μάτια, ενώ έως πρόσφατα οι πλείστοι περπατάγαμε με ψηλά τη μύτη, με μια πόζα «επιτυχημένου», με μια αυτοπεποίθηση μοναδικότητας!

ΑΣ ΜΗ βιαστούμε να αισιοδοξήσουμε εντούτοις. Από συμφέρον τα κάνουμε όλα αυτά, δεν είναι στη φιλοσοφία μας· ουδέποτε διδαχτήκαμε τη βιοσοφία της συνύπαρξης, τον εκστασιασμό του ελάσσονος, τη συμπάθεια προς τον διπλανό, που νοσεί, κινδυνεύει, υποφέρει και λοιπά. Αλλά, έστω κι έτσι, κάτι αρχίζει να κινείται στο βομβαρδισμένο από προτεσταντικές ανοησίες μυαλό μας (άσκοπος ακτιβισμός, άλογη ανάπτυξη, άκρατος καταναλωτισμός, εκβιασμός της διασκέδασης, πλαστικοί προορισμοί μέσω πληρωμένων γραφείων ταξιδιών και λοιπές life style αρλούμπες).

ΣΤΑ υψόμετρα της ορεινής Κορινθίας, ο Αύγουστος είναι ο μήνας της πρέφας (και ολίγος Σεπτέμβρης). Καταφτάνουν Αυστραλοί, Γερμανοί, Αθηναίοι, Θεσσαλονικείς και επιδίδονται σε μαραθώνιους, αυτοσαρκαστικούς διαγωνισμούς.

ΕΠΑΘΛΟ είναι για τους δύο νικητές, δύο λουκούμια ή δύο «υποβρύχια»!

ΤΙΣ πρωινές ώρες. Γιατί τις νυχτερινές το έπαθλο είναι υγρό (και άφθονες οι καταπόσεις).

Η ΑΠΛΟΤΗΤΑ επαναποκτά την αξία της· οι βαθύτερες ανθρώπινες αξίες επανεμφανίζονται, επαναξιολογούνται (όχι με τον τρόπο του Νίτσε, αλλά δεν πειράζει· προέχει η συνύπαρξη...).

ΤΕΛΟΣ στη ζωή με δανεικά. Τέλος στην κίβδηλη ζωή. Λέμε, τώρα

Η αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols.Γκέγκε;

Τον Δεκέμβριου του 2008 η Ευρώπη κοιτούσε συγκλονισμένη τα όσα συνέβαιναν στο κέντρο της Αθήνας μετά τον θάνατο του 15χρόνου Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου στα Εξάρχεια από σφαίρα «αστυνομικού». Όλοι ταρακουνήθηκαν και απόρησαν για το τι συνέβαινε άραγε σε αυτή τη γενιά και αντέδρασε τόσο βίαια. Μετά από τρία δύσκολα και σαρωτικά χρόνια τα Δεκεμβριανά της Αθήνας του 2008 «δίνουν» τη θέση τους στα Αυγουστιανά της Μ.Βρετανίας του 2011 με αφορμή έναν ακόμη θάνατο από σφαίρα «αστυνομικού» με θύμα τον 29χρονο έγχρωμο Mark Duggan στο Tottenham.

Για σχεδόν μια βδομάδα το Τότεναμ, το Λονδίνο, το Λίβερπουλ, το Μπρίστολ, το Μάντσεστερ και το Μπέρμιγχαμ γνώρισαν σύμφωνα με τα μέσα τις χειρότερες εικόνες και πράξεις βίας των τελευταίων δεκαετιών. Απολογισμός; Με χρηματοοικονομικά κριτήρια πάνω από 170.000.000 ευρώ λόγω φωτιών σε καταστήματα, κάδους απορριμάτων , οχήματα και κτήρια , καθώς και λόγων συνεχόμενων και μαζικών πλιάτσικων σε καταστήματα ένδυσης , τεχνολογίας αλλά και σούπερ μάρκετ. Με ανθρωπιστικά κριτήρια ο απολογισμός της εξέγερσης στη Βρετανία είναι 3 νεκροί, εκατοντάδες συλλήψεις ακόμα και ανήλικων παιδιών και χιλιάδες νέοι που εξεγείρονται ενάντια στα μέτρα λιτότητας που επιβάλλουν τα παγκόσμια χρηματοοικονομικά συστήματα ,στην όλο και πιο ανιαρή καθημερινότητα τους χωρίς εργασία, χωρίς ελπίδα και γεμάτοι από κοινωνική ανισότητα και αδικία.

Και για να ολοκληρωθεί η βρετανική προπαγάνδα από τα μέσα ενημέρωσης ( στα οποία δουλεύουν δημοσιογράφοι οι οποίοι θα είναι και αυτοί άνεργοι σε λίγο καιρό), παρουσιάζουν τους εξεγερμένους με τα γραφικά πλέον εδώ και καιρό χαρακτηριστικά του τύπου « κουκουλοφόροι» , « εγκληματικά στοιχεία», «αναρχικοί βάνδαλοι που τα σπάνε και καίνε απειλώντας την δημοκρατική ειρήνη και την δημοκρατία». Είναι γεγονός ακόμη πως τα βρετανικά μέσα ενημέρωναν με μεγάλα κενά και καθυστερήσεις τις εξελίξεις στις πόλεις που συνέβησαν τα επεισόδια ενώ παρουσιάζουν πολλούς απο τους συμμετέχοντες των επεισοδίων ως μέλη συμμοριών, κυριώς έγχρωμων ατόμων. Ενδεικτικό άλλωστε και το βίντεο που παρουσιάστηκε στο BBC και λίγο αργότερα αποσύρθηκε άρων άρων!* Προφανώς , εδώ και δεκαετίες οι «αντικειμενικοί δημοσιογράφοι» των επιχειρηματικών κολοσσών ενημέρωσης ανά τον κόσμο ξεχνούν να αναφέρουν στα ρεπορτάζ τους ότι πραγματικοί ιθύνοντες των όσων συνέβησαν στη Βρετανία ( και όχι μόνο) είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα που υπηρετούν, η υποβάθμιση (κοινωνική και αξιακή) του επιπέδου ζωής, η καλπάζουσα ανεργία και η όλο και μεγαλύτερη κοινωνική ανισότητα λόγω των καπιταλιστικών προτύπων ζωής.

Παράλληλα, τις ίδιες μέρες στην άλλη άκρη του κόσμου και συγκεκριμένα στη Χιλή, πραγματοποιήθηκαν ογκώδεις διαδηλώσεις φοιτητών και εκπαιδευτικών με αιτήματα ( τι άλλο) δημόσια και δωρεάν παιδεία και περισσότερα χρήματα από τον προϋπολογισμό της χώρας στο τομέα της παιδείας. Πάνω από 400 συλλήψεις και 78 τραυματισμοί σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσαν στη δημοσιότητα οι αρχές της χώρας. Πόσο πιο ολοφάνερο να γίνει το γεγονός πως τα κατώτερα στρώματα της οικονομικής πυραμίδας σε ολόκληρο τον κόσμο ένα – ένα δείχνουν πως δεν κοιμούνται όπως πολλοί θα πίστευαν και ήλπιζαν και πως όσο περνάει ο καιρός, η κοινωνική ζύμωση που πραγματοποιείται είναι τέτοια που η ανάγκη ριζικών αλλαγών σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη και ευθύνη όλων μας.

 *