Ναι, το κατάλαβα πως μπήκε για τα καλά το καλοκαίρι. Όχι μόνο από τους άδειους δρόμους, τον μηδαμινό κόσμο και τον απίστευτο ήλιο. Ούτε από τα σορτσάκια, τα φωσφοριζέ νυχάκια και την χαρακτηριστική μυρωδιά του αντηλιακού που την μυρίζεις κάθε λίγο και λιγάκι.
Από άλλο πράγμα το κατάλαβα. Από την αφραγκία μου και την αδυναμία μου για πρώτη φορά φέτος να πάω και εγώ κάπου διακοπές σε ένα νησάκι της προκοπής. Αλλά δεν το βλέπω μόνο σε μένα αυτό το «κουσούρι» φέτος, αλλά και σε πολλούς γνωστούς και φίλους ( με παρηγορεί μπορώ να πω αυτό το πράγμα, δεν είμαι η μόνη ,ναι !) . Υπάρχουν βέβαια και αυτοί που όπως και να έχει (λογικά τα έχουν είναι η αλήθεια ή τα έχουν μαζέψει και τα έχουν αφήσει στην άκρη ) που θα πάνε μια Σκιάθο, μια Ίο, μιαν Ελαφόνησο βρε αδελφέ!
Πάνε οι εποχές που είχαμε σίγουρες τις διακοπές το καλοκαίρι. Ερχόταν το τέλος Ιουλίου και ήξερες ότι σίγουρα κάποιο νησί σε περιμένει. Φέτος δεν ξέρουμε αν θα μας φτάσουν τα λεφτά ή ακόμα και αν θα έχουμε για να πάμε κάπου. Ακόμα και από τους γονείς σου πλέον αδυνατείς να ζητήσεις, ντρέπεσαι να τους ζητήσεις. Ειδικά όταν ξέρεις πως αυτά που βγάζουν, τους φτάνουν ίσα –ίσα και για αυτόν τον μήνα.
Είναι οι εποχές που σιγά –σιγά καταλαβαίνουμε περισσότερο την πραγματική αξία του χρήματος και την πραγματική αξία άλλων πραγμάτων που από την βολεψιά μας δεν είχαμε συνειδητοποιήσει. Ας μην πάω αυτό το καλοκαίρι σε νησί. Μπορώ να πάρω τους φίλους μου και να πάω κάποιες μέρες κάπου που να τους βολεύει όλους. Και αν δεν πάμε αυτό το καλοκαίρι ,θα πάμε το επόμενο.
Το βασικότερο είναι να μην αφήνουμε τον καιρό μας να περνάει άσκοπα όπως κάναμε μέχρι τώρα. Και θα έρθουν πολλά καλοκαίρια, με παραλίες, φίλους, ποτά και ηλιοβασιλέματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου