Σελίδες

Κυριακή 3 Απριλίου 2011

'Μέρες Παράξενες,Θαυμάσιες Μέρες'. 1-2/4/2011 Active Member @Mύλος club







 Ήμουν μόλις 2 ετών όταν το 1993 κυκλοφορούσε ο πρώτος  ελληνικός hip-hop δίσκος με τον τίτλο «Διαμαρτυρία» από ένα άγνωστο μέχρι τότε συγκρότημα, τους Αctive Member.  Κάπου το 2004 σε ένα πάρτυ έπεσε στα χέρια μου ένα μόβ cd το οποίο είχε μέσα μόλις 3 τραγούδια. Το soundtrack του «2fast 2 furious», το «Οχυρωμένη Αντίληψη»  των FFC και το τελευταίο ήταν από ένα συγκρότημα που άκουγα κατά καιρούς για αυτό αλλά ποτέ δεν είχα ακούσει τραγούδι τους .Ήταν το «Κάνε μου την χάρη»  από τους Active Member.
Και να που απόψε η δική μου η χάρη με έφερε στον «Μύλο». Έφτασα σχετικά σε καλή ώρα, η σκηνή δεν έχει γεμίσει ακόμα από κόσμο. Κάθομαι ψηλά, δίπλα στον φίλτατο ηχολήπτη και μιλάω με το φίλο μου που δουλεύει στο bar μέχρι να ξεκινήσει το live. Χαζεύω για ώρα τον κόσμο που έρχεται και αναρωτιέμαι πόσο να έχει αλλάξει το κοινό του group από τότε μέχρι σήμερα. Μετά από τόσα χρόνια και τις εποχές να έχουν αλλάξει δραματικά, σίγουρα το κοινό που ήρθε σήμερα εδώ είναι πάρα πολύ πιο διαφορετικό από τα παιδιά που τους άκουγαν 10 χρόνια πρίν. Τα μηνύματα όμως παραμένουν ίδια.
Το ένιωσα από το πρώτο λεπτό που βγήκαν στη σκηνή. Ο B.D Foxmoor αν και καθιστός σχεδόν σε όλη τη συναυλία έχει έναν απίστευτο παλμό και ψυχή στη φωνή του που σου εμπνέει να τον σεβαστείς ακόμα και αν δεν τον έχεις γνωρίσει προσωπικά. Για την Sadahzinia τι μπορείς να πεις; Απλά κάθεσαι και την χαζεύεις να λέει τόσο μοναδικά το « Χρέωσε τα στη φωτιά». Τα τραγούδια τους σε αγγίζουν και μπορούν να σε κάνουν να εκφραστείς μέσα από αυτά είτε είσαι 16 είτε 36 χρονών. Δεν τους είχα ξαναδεί ποτέ ζωντανά και αν πριν το live μου άρεσαν αρκετά, όταν έφυγα ένιωσα να τους έχω λατρέψει. Όταν ακούς ζωντανά τραγούδια όπως « Ο φύλακας άγγελος», «Άκου Μάνα», «Καλώς ήρθες παράξενε στον τόπο μου» , ή την « Μελωδία της παρακμής» συνειδητοποιείς ίσως πολύ περισσότερο την αξία αυτών των τραγουδιών.
Έκλεισα 4 ώρες μέσα στο μαγαζί. Ο κόσμος φεύγει ενώ η συναυλία έχει τελειώσει. Φεύγω και εγώ. Λεωφορείο πουθενά , είναι περασμένες 3 παρά το πρωί. Αρχίζω να περπατώ και το μυαλό μου έχει κολλήσει στους παρακάτω στίχους :
« το low bap όπου βρεθεί θα έχει πάντα έναν φύλακα άγγελο αλήτη»

 



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου